Zo‘rlangan ayol homilasini oldirishi joizmi?

Javob

Alloh taologa hamdu sanolar, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga salavot va salomlar bo‘lsin.

Musulmonlarning zaiflik va xorlik holati sababli, ular har bir tamagirning o‘ljasiga aylandilar, yerlari bosib olindi, nomuslari toptaldi, ularga har tomondan millatlar yopirildi. Ko‘plab ozod muslima qizlar ko‘pincha Allohdan qo‘rqmaydigan va to‘xtatuvchi kuchdan cho‘chimaydigan yirtqich inson-bo‘rilarning nishoniga aylanmoqda. Bu holat Islom olamining ko‘plab mamlakatlarida, Bosniya va Gersegovinada, Filippinda, Checheniston diyorida, Eritreyada yoki arab olamining ba’zi zaif tuzumlarining qamoqxonalarida sodir bo‘lgan.

Quyida zo‘rlangan ayolning holatlariga oid muhim nuqtalar keltiriladi:

1. Bunday vahshiylarga va ular kabilarga qarshilik ko‘rsatishda bor kuchini sarflagan zo‘rlangan ayolning gunohi yo‘q, chunki u majburlangandir. Majburlangan kishining gunohi zinodan ham og‘irroq bo‘lgan kufrda ham ko‘tariladi, Alloh taolo aytganidek:

«Lekin kim qalbi iymon bilan orom olgani holda (kufr kalimasini aytishga) majbur qilinsa, (uning iymoniga ziyon yetmas)» (Nahl: 106).

Ibn Abbosdan rivoyat qilinadi: «Nabiy sollallohu alayhi vasallamdan shunday dedilar: «Albatta, Alloh mening ummatimdan xatoni, unutilgan va majbur qilingan narsani kechirgandir» (Ibn Moja, 2045; Hadis hukmi: «sahih». Manba: «Sahihi Ibn Moja», 1836).

Balki, o‘ljaga aylangan zo‘rlangan ayol, agar o‘ziga yetgan ozorni Alloh azza va jalla huzurida savob umid qilsa, bu baloga sabr qilgani uchun ajr oladi.

Abu Sa’id Xudriy va Abu Hurayra roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi: «Nabiy sollallohu alayhi vasallam: «Musulmonga biror horg‘inlikmi, bemorlikmi, tashvishmi, qayg‘umi, ozormi, g‘ammi yetsa, hatto tikan kirsa ham, albatta Alloh bular tufayli uning xatolarini o‘chiradi», dedilar» (Sahihi Buxoriy, 5641; Sahihi Muslim, 2573).

2. Musulmon yigitlarning vazifasi bunday azoblangan qizlarga uylanishga shoshilish, ularning dardini yengillatish, ularga hamdardlik bildirish va eng aziz narsalari bo‘lgan bokiraliklarini yo‘qotganlari o‘rnini to‘ldirishdir.
3. Ularning homilani oldirishga intilishlariga kelsak, homilani oldirishning o‘zi homila paydo bo‘lgan paytdan boshlab, ya’ni yangi mavjudot vujudga kelib, o‘zining ishonchli makoni bo‘lgan bachadonga o‘rnashgan paytdan boshlab, garchi bu mavjudot zino kabi harom munosabatlar natijasi bo‘lsa ham, uni oldirish harom qilingan va taqiqlangan. Bu taqiq yangi vujud paydo bo‘lib, o‘zining mustahkam qarorgohi — bachadonga o‘rnashgan, ya’ni homiladorlik boshlangan lahzadan kuchga kiradi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam zinoga iqror bo‘lgan va toshbo‘ron qilinishi kerak bo‘lgan G‘omidiyya ayoliga farzandini dunyoga keltirgunicha, so‘ng uni ko‘krakdan ajratgunicha kutib turishni amr qilganlar.
4. Fuqaholardan homilaning birinchi qirq kunidan oldin bo‘lsa, abortga ruxsat bergan olimlar bor, ba’zilari esa ruh kiritilguniga qadar ruxsat beradilar. Uzr qanchalik kuchli bo‘lsa, ruxsat shunchalik yaqqolroq bo‘ladi va bu birinchi qirq kundan oldin bo‘lsa, ruxsatga shunchalik yaqinroq bo‘ladi.
5. Shubhasiz, ozod muslimaning fojir, tajovuzkor, gunohkor dushman tomonidan zo‘rlanishi muslima va uning ahli uchun kuchli uzrdir. U bu homiladan – shafqatsiz tajovuz mevasidan – nafratlanadi va undan qutulishni xohlaydi. Bu zarurat yuzasidan, ayniqsa homiladorlikning dastlabki kunlarida fatvo beriladigan ruxsatdir.
6. Shu bilan birga, o‘z nafsida bu musibatga uchragan muslima ayolga bu homilani oldirishga majburlanmasdan saqlab qolishida hech qanday haraj yo‘q. Agar uning qornida odatiy homiladorlik muddaticha qolishi taqdir qilingan bo‘lsa va uni tug‘sa, u musulmon bola bo‘ladi:

Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Nabiy sollallohu alayhi vasallam: «Har bir tug‘ilgan bola fitratda tug‘iladi», deganlar» (Sahihi Buxoriy, 1385).

Fitrat – tavhid dini, ya’ni Islomdir. Fiqhda agar ota-onaning dini turlicha bo‘lsa, bola ota-onaning dini yaxshirog‘iga ergashishi aytilgan. Agar bu hukm otasi ma’lum bo‘lgan kishi haqida boʻlsa, endi otasi yo‘q kishi haqida nima deyish mumkin?! U shubhasiz musulmon bola. Musulmon jamiyati uning g‘amxo‘rligini, nafaqasini va yaxshi tarbiyasini o‘z zimmasiga olib, yukni bechora, baloga uchragan onaga tashlab qo‘ymasligi lozim.

Islom qoidalaridan biri qiyinchilik, mashaqqat va tanglikni ko‘tarish bo‘lgani uchun, shubhasiz, iffatiga haris bo‘lgan muslima qiz vahshiy tajovuzga uchrasa va shuning natijasida obro‘siga, sharafiga dog‘ tushib, chetlatilgan bo‘lib qolishdan, qatl kabi ozorga uchrashdan, ruhiy yoki asab kasalligiga chalinishdan, aqliga biror narsa yetishidan yoki o‘zining gunohi bo‘lmagan ishda oilasiga dog‘ tushishidan hamda bu tug‘ilgan bola uchun xavfsiz joy topa olmasligidan qo‘rqsa, aytamanki: unga bu homilani ruh kiritilmasdan oldin oldirishida hech qanday zarari yo‘q. Ayniqsa, hozirgi kunda ayolning homilador yoki yo‘qligini aniqlash osonlashib, tibbiy vositalarning rivojlanishi bilan homiladorlikni birinchi haftadanoq aniqlash mumkin bo‘lib qoldi. Homilani oldirish qanchalik erta bo‘lsa, ruxsatni olish imkoniyati shunchalik kengroq va unga amal qilish osonroq bo‘ladi.

Alloh bilguvchiroqdir.

Manba: Umar ibn Muhammad ibn Ibrohim G‘onimning «Ahkomul janiyn fil-fiqh al-Islomiy» kitobi.