Mavzular

Yangi fatvolar

Maqolalar

Kitoblar

Saqlanganlar

Murakkab qidiruv

Loyiha haqida

Fikr bildiring

Bosh sahifa » Fiqh asoslari » Fiqh » Urf-odatlar » Tibbiyot va davolanish » Ruqya — Qurʼon bilan davolanish » Sehrdan saqlanishning shar’iy vositalari
0 – 0
Fatvo: 2662

O'qildi: 49

14.02.2026

/ 26 Shaban 1447

Fatvo mavzusi:

Sehrdan saqlanishning shar’iy vositalari

Savol

Sehr sodir bo‘lishidan oldin undan saqlanishning shar’iy vositalari bormi?

O’xshash fatvolar

Javob

Alloh taologa hamdu sanolar, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga salavot va salomlar bo‘lsin.

Sehr xavfidan saqlanishning eng muhim vositalaridan biri – shar’iy zikrlar, duolar bilan himoyalanishdir. Shular jumlasidan:

  1. Har bir farz namozdan keyin, salomdan so‘ng, mashru’ zikrlar ortidan Oyat al-Kursiyni o‘qish.
  2. Shuningdek, uyqudan oldin Oyat al-Kursiyni o‘qish. Oyat al-Kursiy Qur’oni Karimdagi eng ulug‘ oyatdir. U Alloh subhonahu va taoloning quyidagi so‘zidir:
﴿اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ۝٢٥٥﴾

«Allohdan o‘zga hech qanday (haq) iloh yo‘q. Faqat Uning O‘zi bordir. U tirik va abadiy turguvchidir. Uni na mudroq, na uyqu olmaydi. Samovot va Yerdagi bor narsalar Uningdir. Uning huzurida hech kim (birovni) Uning iznisiz shafoat qila olmaydi. U ularning (barcha odamlarning) oldilaridagi va orqalaridagi bor narsani biladi. Va ular U zotning ilmidan faqat O‘zi istagan narsalarnigina biladilar. Uning kursisi osmonlar va Yerdan kengdir. Va uni osmonlar va Yerni hifzu himoyatda saqlab turish qiynamaydi. U eng yuksak va buyukdir» (Baqara: 255).

  1. Har bir farz namozdan keyin «Qul huvallohu ahad», «Qul a’uzu birobbil falaq», «Qul a’uzu birobbin-naas» suralarini o‘qish. Shuningdek, bu uch surani 3 martadan, kunning avvalida (bomdod namozidan keyin) va kechaning avvalida (shom namozidan keyin) o‘qish.
  2. Kechaning avvalida Baqara surasining oxirgi ikki oyatini o‘qish. Ular Alloh taoloning quyidagi so‘zidir:
﴿آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ۝٢٨٥ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ۝٢٨٦﴾

«Payg‘ambar o‘ziga Parvardigoridan nozil qilingan narsaga iymon keltirdi va mo‘minlar (ham iymon keltirdilar). Allohga, farishtalariga, kitoblariga va payg‘ambarlariga iymon keltirgan har bir kishi (aytdi): «Uning payg‘ambarlaridan biron kishini ajratib qo‘ymaymiz». Va «Eshitdik va itoat etdik. Parvardigoro, gunohlarimizni mag‘firat qilishingni so‘raymiz. Va faqat O‘zingga qaytajakmiz», dedilar. Alloh hech bir jonni toqatidan tashqari narsaga buyurmaydi. (Har kimning) qilgan (yaxshi) amali o‘zi uchundir va (yomon) amali ham o‘zining bo‘ynigadir. Parvardigoro, agar unutgan yoki xato qilgan bo‘lsak, bizni azobingga giriftor aylama! Parvardigoro, bizlarning zimmamizga bizdan ilgari o‘tganlarning boʻyinlariga qo‘ygan yukingni yuklama! Parvardigoro, bizlarni toqatimiz yetmaydigan narsaga zo‘rlama! Bizlarni afv et, (gunohlarimizni) mag‘firat qil, (holimizga) rahm ayla! O‘zing Xojamizsan! Bas, bu kofir qavm ustiga O‘zing bizni g‘olib qil!» (Baqara: 285-286).

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ﵁ قَالَ «وَكَّلَنِي رَسُولُ اللهِ ﷺ بِحِفْظِ زَكَاةِ رَمَضَانَ فَأَتَانِي آتٍ فَجَعَلَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأَخَذْتُهُ وَقُلْتُ وَاللهِ لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ قَالَ إِنِّي مُحْتَاجٌ وَعَلَيَّ عِيَالٌ وَلِي حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ قَالَ فَخَلَّيْتُ عَنْهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ الْبَارِحَةَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ شَكَا حَاجَةً شَدِيدَةً وَعِيَالًا فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ قَالَ أَمَا إِنَّهُ قَدْ كَذَبَكَ وَسَيَعُودُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ سَيَعُودُ لِقَوْلِ رَسُولِ اللهِ ﷺ إِنَّهُ سَيَعُودُ فَرَصَدْتُهُ فَجَاءَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأَخَذْتُهُ فَقُلْتُ لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ قَالَ دَعْنِي فَإِنِّي مُحْتَاجٌ وَعَلَيَّ عِيَالٌ لَا أَعُودُ فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللهِ ﷺ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ شَكَا حَاجَةً شَدِيدَةً وَعِيَالًا فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ قَالَ أَمَا أَِنَّهُ قَدْ كَذَبَكَ وَسَيَعُودُ فَرَصَدْتُهُ الثَّالِثَةَ فَجَاءَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأَخَذْتُهُ فَقُلْتُ لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ، وَهَذَا آخِرُ ثَلَاثِ مَرَّاتٍ أَنَّكَ تَزْعُمُ لَا تَعُودُ ثُمَّ تَعُودُ قَالَ دَعْنِي أُعَلِّمْكَ كَلِمَاتٍ يَنْفَعُْكَ اللهُ بِهَا قُلْتُ مَا هُوَ قَالَ إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَاقْرَأْ آيَةَ الْكُرْسِيِّ ﴿اللهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ﴾ حَتَّى تَخْتِمَ الْآيَةَ فَإِنَّكَ لَنْ يَزَالَ عَلَيْكَ مِنَ اللهِ حَافِظٌ وَلَا يَقْرَبَنَّكَ شَيْطَانٌ حَتَّى تُصْبِحَ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللهِ ﷺ مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ الْبَارِحَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ زَعَمَ أَنَّهُ يُعَلِّمُنِي كَلِمَاتٍ يَنْفَعُنِي اللهُ بِهَا فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ قَالَ مَا هِيَ قُلْتَ؟ قَالَ لِي إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَاقْرَأْ آيَةَ الْكُرْسِيِّ مِنْ أَوَّلِهَا حَتَّى تَخْتِمَ ﴿اللهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ﴾ وَقَالَ لِي لَنْ يَزَالَ عَلَيْكَ مِنَ اللهِ حَافِظٌ وَلَا يَقْرَبَكَ شَيْطَانٌ حَتَّى تُصْبِحَ وَكَانُوا أَحْرَصَ شَيْءٍ عَلَى الْخَيْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ أَمَا إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكَ وَهُوَ كَذُوبٌ تَعْلَمُ مَنْ تُخَاطِبُ مُنْذُ ثَلَاثِ لَيَالٍ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟ قَالَ: لَا، قَالَ: ذَاكَ شَيْطَانٌ»

Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Rasululloh sollallohu alayhi vasallam meni Ramazon zakotini qo‘riqlashga vakil qildilar. Birov kelib, yegulikdan hovuchlab ola boshladi. Men uni tutib oldim-da, «Allohga qasamki, seni albatta Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga olib chiqaman», dedim. U: «Men hojatmandman, bola-chaqam bor. Qattiq muhtojligim bor», dedi. Men uni qo‘yib yubordim. Tong otdi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam: «Ey Abu Hurayra, bu kecha asiring nima qildi?» dedilar. «Ey Allohning Rasuli, qattiq muhtojligi va bola-chaqasi borligidan shikoyat qilgan edi, rahmim kelib, qo‘yib yubordim», dedim. U zot: «Bilib qo‘y, u seni aldabdi. Hali yana keladi», dedilar. Men Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning «Hali yana keladi» degan so‘zlaridan uning qaytib kelishini bilib, uni poyladim. Kelib, yegulikdan hovuchlab ola boshlagan edi, uni tutib oldim. «Seni albatta Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga olib chiqaman», dedim. U: «Meni qo‘yib yubor, chunki men muhtojman, bola-chaqam bor. Endi qaytib kelmayman», dedi. Unga rahmim kelib, qo‘yib yubordim. Tong otdi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam menga: «Ey Abu Hurayra, asiring nima qildi?» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, qattiq muhtojligi va bola-chaqasi borligidan shikoyat qilgan edi, yana rahmim kelib, qo‘yib yubordim», dedim. U zot: «Bilib qo‘y, u seni aldabdi. Hali yana keladi», dedilar. Uni uchinchi marta poyladim. Kelib, yegulikdan hovuchlab ola boshlagan edi, uni tutib oldim. «Seni albatta Rasululloh sollallohu alayhi vasallamga olib chiqaman. Bu oxirgisi. Sen qaytib kelmayman deb, uchinchi marta qaytib kelyapsan», dedim. U: «Meni qo‘yib yubor, Alloh senga manfaat beradigan kalimalarni o‘rgataman», dedi. «Nima u?» dedim. U: «Qachon to‘shagingga kirsang, Oyat al-Kursiyni – «Allohu laa ilaaha illa huval-Hayyul-Qoy­yum»ni (Baqara: 255) oyatni tugatguningcha o‘qi. Shunda tong ottirguningcha Alloh tomonidan ustingda bir qo‘riqchi bo‘ladi va shayton senga hargiz yaqinlasha olmaydi», dedi. Uni qo‘yib yubordim. Tong otdi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam menga: «Bu kecha asiring nima qildi?» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, Alloh menga manfaat beradigan kalimalarni o‘rgatishini aytgan edi, qo‘yib yubordim», dedim. U zot: «Ular nima ekan?» dedilar. «U menga: «Qachon to‘shagingga kirsang, Oyat al-Kursiyni – «Allohu laa ilaaha illa huval-Hayyul-Qoyyum»ni boshidan boshlab, tugatguningcha o‘qi», dedi va menga: «Tong ottirguningcha Alloh tomonidan ustingda bir qo‘riqchi bo‘ladi va shayton senga yaqinlasha olmaydi», deb aytdi», dedim. – Ular (sahobalar) yaxshilikka juda o‘ch kishilar edi – Shunda Nabiy sollallohu alayhi vasallam: «Bilib qo‘y, o‘zi g‘irt yolg‘onchi bo‘lsa ham, senga rost aytibdi. Uch kechadan beri kim bilan gaplashayotganingni bilasanmi, ey Abu Hurayra?» dedilar. «Yo‘q», dedim. U zot: «U shayton edi», dedilar» (Sahihi Buxoriy, 2311).

«Aamanar rosuvlu» oyatlarini oʻqishning daliliga kelsak:

عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ: « لَقِيتُ أَبَا مَسْعُودٍ عِنْدَ الْبَيْتِ فَقُلْتُ: حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ فِي الْآيَتَيْنِ فِي سُورَةِ الْبَقَرَةِ! فَقَالَ: نَعَمْ، قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: الْآيَتَانِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ مَنْ قَرَأَهُمَا فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ»

Abdurrahmon ibn Yaziddan rivoyat qilinadi: «Baytning oldida Abu Mas’udni uchratib qoldim. «Menga Baqara surasidagi ikki oyat haqida sizdan bir hadis yetib keldi», dedim. U: «Ha. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: «Baqara surasining oxirida ikkita oyat bor. Kim kechqurun ularni o‘qisa, shu unga kifoya qiladi», deganlar», dedi» (Sahihi Muslim, 807).

Buning ma’nosi, har qanday yomonlikdan kifoya qiladi, deganidir. Vallohu a’lam.

  1. Kecha-yu kunduzda, sahro, havo yoki dengizdagi biror manzilga tushganda «A’uuzu bikalimaatillaahit-taammaati min sharri maa xolaq», deb ko‘p panoh tilash.
عَنْ خَوْلَةَ بِنْتِ حَكِيمٍ السُّلَمِيَّةِ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَقُولُ: « إِذَا نَزَلَ أَحَدُكُمْ مَنْزِلًا فَلْيَقُلْ: أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ، فَإِنَّهُ لَا يَضُرُّهُ شَيْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْهُ».

Xavla bint Hakim Sulamiya roziyallohu anhodan rivoyat qilinadi: «Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning «Kim bir manzilga tushgandan keyin «A’uuzu bikalimaatillaahit-taammaati min sharri maa xolaq»* desa, unga o‘sha manzilidan jo‘nab ketgunicha hech narsa zarar yetkazmaydi», deganlarini eshitganman» (Sahihi Muslim, 2708).
* Duoning ma’nosi: «Allohning mukammal kalimalari bilan U Zot yaratgan barcha narsalarning sharridan panoh tilayman», deganidir.

  1. Musulmon kishi kunning avvalida va kech tushganda (uch marta) «Bismillaahillazii laa yadurru ma’asmihii shay’un fil-ardi va laa fis-samaai va huvas-samiy’ul ’aliym», duosini aytishi. Sahih hadisda:
عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، يَقُولُ: سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَعْنِي ابْنَ عَفَّانَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ، فِي الْأَرْضِ، وَلَا فِي السَّمَاءِ، وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ، ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، لَمْ تُصِبْهُ فَجْأَةُ بَلَاءٍ، حَتَّى يُصْبِحَ، وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ ثَلَاثُ مَرَّاتٍ، لَمْ تُصِبْهُ فَجْأَةُ بَلَاءٍ حَتَّى يُمْسِيَ»، وَقَالَ: فَأَصَابَ أَبَانَ بْنَ عُثْمَانَ، الْفَالِجُ، فَجَعَلَ الرَّجُلُ الَّذِي سَمِعَ مِنْهُ الْحَدِيثَ يَنْظُرُ إِلَيْهِ، فَقَالَ لَهُ: «مَا لَكَ تَنْظُرُ إِلَيَّ؟ فَوَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ عَلَى عُثْمَانَ وَلَا كَذَبَ عُثْمَانُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلَكِنَّ الْيَوْمَ الَّذِي أَصَابَنِي فِيهِ مَا أَصَابَنِي غَضِبْتُ فَنَسِيتُ أَنْ أَقُولَهَا»

Abon ibn Usmon aytadi: «Usmonning shunday deganini eshitganman: «Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning shunday deganlarini eshitganman: «Kim uch marta «Bismillaahillazii laa yadurru ma’asmihii shay’un fil-ardi va laa fis-samaai va huvas-samiy’ul ’aliym»* desa, tong otgunicha unga qo‘qqisdan balo kelmaydi. Kim buni tongda aytsa, kechgacha qo‘qqisdan balo kelmaydi». Roviy aytadi: «Abon ibn Usmon falaj bo‘lib qoldi. Undan bu hadisni eshitgan odam unga boshqacharoq qaragan edi (ya’ni, shuni bilar ekansan, oʻzing qanday falaj boʻlgansan, degandek qaragan edi – tarj.), «Nega menga bunday qarayapsan? Allohga qasamki, men Usmondan, Usmon Nabiy sollallohu alayhi vasallamdan yolg‘on hadis rivoyat qilmaganmiz, lekin menga balo yetgan o‘sha kuni nimadandir jahlim chiqib, buni aytishni unutgan ekanman», dedi» («Abu Dovud», 5088; Hadis hukmi: «sahih». Manba: «Sahihi Abu Dovud», 5088).

Zero, bu Rasululloh sollallohu alayhi va sallamdan sahih holatda rivoyat qilingan va har qanday yomonlikdan salomat qolishning sababidir.

Bu zikrlar va panoh so‘rashlar ularni sodiqlik, iymon, Allohga ishonch, Unga tavakkul qilish hamda bu zikrlar ifodalagan ma’nolarga ochiq qalb bilan doimiy ravishda amal qiluvchilar uchun sehr va boshqa yomonliklardan himoyalanishning eng kuchli vositalaridan hisoblanadi.

Shuningdek, ular sehr-jodu sodir bo‘lganidan so‘ng uni qaytarishning eng kuchli qurollaridan, eng ta’sirchan usullaridan biridir. Bularga qo‘shimcha, Allohga ko‘p yolvorish va zararni ketkazishini va musibatni aritishini so‘rash lozim.

  1. Payg‘ambar sollallohu alayhi va sallamdan sehr va boshqa kasalliklarni davolashda sobit bo‘lgan (u zot sahobalariga o‘qib dam solgan) duolardan yana biri: «Allohumma, Robban-naas! Azhibil-baas, ishfihi va antash-shaafiy, laa shifaa’a illaa shifaauk, shifa’an laa yug‘oodiru saqoma», deyishdir.

Ushbu duo «Sahihi Buxoriy»da sobit boʻlgan:

عَنْ عَائِشَةَ ﵂: أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ «كَانَ يُعَوِّذُ بَعْضَ أَهْلِهِ يَمْسَحُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى وَيَقُولُ: اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَاسَ، اشْفِهِ وَأَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا»

Oisha roziyallohu anhodan rivoyat qilinadi: «Nabiy sollallohu alayhi vasallam ba’zi ahllariga panoh tilar, o‘ng qo‘llari bilan silab, «Allohumma, Robban-naas! Azhibil-baas, ishfihi va antash-shaafiy, laa shifaa’a illaa shifaauk, shifa’an laa yug‘oodiru saqoma», der edilar» (Sahihi Buxoriy, 5743). Duoning ma’nosi: «Insonlarning Robbi Allohim! Ziyonni ketkaz! Bunga shifo ber, Sening shifoingdan boshqa shifo yo‘q! Dard qoldirmaydigan shifo (bergin!)»

  1. Jabroil alayhissalomning Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallamga o‘qigan duolarini oʻqish. U quyidagi duodir: «Bismillaahi arqiyk, min kulli shay’in yu’ziyk, min sharri kulli nafsin av ’aynin haasid. Allohu yashfiyk. Bismillaahi arqiyk». Bu duoni uch marta takrorlash kerak. Bu haqdagi hadis esa «Sahihi Muslim»da rivoyat qilingan:
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ «أَنَّ جِبْرِيلَ أَتَى النَّبِيَّ ﷺ فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ، اشْتَكَيْتَ؟ فَقَالَ: نَعَمْ، قَالَ: بِاسْمِ اللهِ أَرْقِيكَ، مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيكَ، مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنِ حَاسِدٍ اللهُ يَشْفِيكَ، بِاسْمِ اللهِ أَرْقِيكَ».

Abu Sa’id roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: «Jabroil Nabiy sollallohu alayhi vasallamning huzurlariga kelib, «Ey Muhammad, bemormisiz?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Shunda u: «Bismillaahi arqiyk, min kulli shay’in yu’ziyk, min sharri kulli nafsin av ’aynin haasid. Allohu yashfiyk. Bismillaahi arqiyk», dedi» (Sahihi Muslim, 2186).
* Duoning ma’nosi: «Senga aziyat bergan barcha narsadan, har bir nafs va hasadgo‘y ko‘zning sharridan Allohning ismi bilan senga ruqya qilaman, Alloh senga shifo bersin. Allohning ismi bilan senga ruqya qilaman».

Alloh bilguvchiroqdir.

Fatvo manbasi

Maqola borasida fikringiz?

Izoh sababi
Ushbu qator to'ldirilishi shart.

Bu javob foydali bo’ldimi?

0

O’xshash fatvolar

  • Davolovchi erkak Ruqiya qilinayotgan ayolga tegishi joizmi?

    Ma’lumki, ko‘pchilik odamlar tibbiy davolash imkonsiz bo‘lgan kasalliklardan azob chekadilar. Shu sababli ular Allohning Kitobiga, ilm ahliga va Allohning Kitobini pok tutuvchi solih va taqvodor kishilarga murojaat qilib, Ruqiya qildirishadi. Ayollarning kasallari boshlarida, ko‘kraklarida, qo‘llarida yoki oyoqlarida bo‘lishi mumkin. Zarurat bo‘lganda, bu joylarni ochib, bu a’zolarga dam solish joizmi? Ayol uchun Ruqiya vaqtida ochilish chegaralari qanday?

  • Bir bemor ustida bir nechta kishi Ruqiya qilishi

    Bir bemorning ustida bir vaqtning o‘zida bir nechta qori qiroat qilishi joizmi?